No Reply II (70%)
--- CUT ---
“คนเราจะพูดเหมือนเดิมได้ซักกี่วันนะ...” เท็นจังกระซิบใกล้ๆหู พรมลมหายใจอุ่นเป่ารดต้นคอของไทเลอร์ ก่อนจะหยัดตัวขึ้นช้าๆ เลื่อนสะโพกให้ไปอยู่ถูกที่ถูกทาง
“คนอื่นน่ะ..ผมไม่รู้หรอก...”
เสียงทุ้มต่ำแทบขาดห้วง เพราะสัมผัสนุ่มแน่นกดแนบลงตรงตำแหน่งร้อนที่มือเล็กคอยกอบกุมอยู่ใต้ผิวน้ำ
โดยไม่ให้คนถูกปิดตาได้ตั้งตัวก่อน
“...แต่ผมเคยสัญญาแล้วไง I
won’t let you down. จำได้มั้ย..” รางวัลของคนรักษาสัญญาคือขนมหวานที่เขาได้ชิมบ่อยที่สุด
ริมฝีปากนุ่มหยุ่นแสนอร่อยทับทาบเรียวปากหยัก ป้อนจูบหวานฉ่ำให้อย่างเต็มใจ ตอนนี้ไทเลอร์รับรู้อารมณ์และความเป็นไปทุกอย่างผ่านจังหวะเร่งเร้าจากเรียวลิ้นของอีกคน
รู้แล้วว่าตอนนี้ต่างฝ่ายต่างรอไม่ไหว มือแกร่งที่ถูกพันธนาการจึงพยายามกระตุกแรงๆแต่ไม่เป็นผล
“ถ้าหนูแทยงไม่อยู่นิ่งๆ
พี่กลับห้องจริงๆนะ”
“อ้าว เท็นจังแกล้งผมก่อนนะ
มัดไว้แบบนี้แล้วก็หลอกให้ดีใจ...ทำไมใจร้าย” การปล่อยให้เท็นจังคุมเกมก็ตื่นเต้นดี
แต่ในบางจังหวะ อย่างเช่นตอนนี้ ไทเลอร์กล้าพูดเลยว่าไม่ทันใจ
ยิ่งความอึดอัดทรมานใต้ผิวน้ำอยากจะแทรกผ่านความฝืดฝืนเย่าเย้านั่นมากเท่าไหร่
เท็นจังก็ยิ่งแกล้ง ขยับขึ้นช้าๆ ก่อนจะกดลงมาใหม่ทีละน้อย
“ถ้าพี่แก้มัดให้ หนูจะทำอะไร..”
เท็นจังสูดปากเบาๆ ค่อยๆดันตัวขึ้นลง แต่ไม่ยอมกดร่างลงไปจนสุด คลื่นน้ำลูกเล็กๆที่เกิดจากแรงกระเพื่อมกระทบริมอ่าง
เทียบไม่ได้เลยกับมวลคลื่นความวาบหวามที่หมุนวนปั่นป่วนทั่วท้องน้อยหลายระลอก
“ผมจะล็อคให้เท็นจังอยู่นิ่งๆ ไม่ให้แกล้งผมแบบนี้...อืม...”
ไทเลอร์ถึงกับต้องกัดริมฝีปาก เกร็งตัวเอาไว้ไม่ให้เสียอาการ แววตาทรมานจากความต้องการที่อึดอัดแทบระเบิดถูกซ่อนอยู่ใต้แถบเนคไทที่คาดแน่น
“ถ้าทำเองไม่ได้..ก็บอกพี่ดีๆสิหนูแทยง..ขอร้องดีๆ”
คนเหนือร่างทิ้งน้ำหนักตัวลงทีละน้อย ทว่าแรงบีบรัดจากผนังร้อนมันเร็วรัวขึ้นทุกที
“คุณผู้ปกครองจะออกกฎใหม่อีกรึไงครับ มันไม่ใช่เวลามาล้อเล่นกันนะ...”
สายน้ำที่กระทบขอบอ่างสะท้อนกลับมากระทบผิวเร่งเร้าให้เลือดหนุ่มในกายให้ร้อนพล่าน ไทเลอร์กัดฟันกรอด สะโพกนุ่มๆที่โยกย้ายหยอกล้อ กระตุ้นให้กลางกายเขาปวดหนึบ อยากกระแทกตัวเข้าไปให้ลึกสุด แต่กลับต้องทนอยู่ในท่วงท่าที่ควบคุมอะไรไม่ได้เลย “..ถ้าผมหลุดไปได้
มันจะไม่ใช่แค่ 4 ต่อ 1 รู้ตัวไว้ด้วยนะครับ”
“พี่ไม่ได้ล้อเล่น..." เท็นจังประคองตัวเองด้วยการคว้าขอบที่จับข้างอ่างอาบน้ำเอาไว้เพื่อลดทอนแรง "...หนูอยากใด้อะไร...ก็บอกสิ...”
“ผมอยากได้เท็นจังนั่นแหละ..อยากได้เหมือนเมื่อคืน..เหมือนเมื่อเช้า..เหมือนทุกครั้งของเรา”
ไทเลอร์หงุดหงิดที่กระชากเท่าไหร่แขนก็ไม่หลุดออกจากเชือกนิ่มๆ
"แต่เมื่อคืน พี่ไม่ได้ทำแบบนี้นะ..." ริมฝีปากสวยเล้าโลมด้วยจูบหวาน เร่งอารมณ์ของหนุ่มน้อยให้พุ่งสูงจนแทบระเบิด แต่สัดส่วนใต้ผิวน้ำกลับไม่ยอมตามใจ พอไทเลอร์กระแทกตัวสวนขึ้นไปแรงๆ คนสวยของเขาก็ยกตัวลดทอนแรงเอาไว้ซะอย่างงั้น เสียงน้ำกระทบขอบอ่างดังเข้าหูบ่อยครั้ง ราวกับมันต้องการเยาะเย้ยคนหมดทางสู้อย่างเขา
"เท็นจัง..อย่าแกล้งทำเป็นไม่รู้สิครับ.."
"แต่เมื่อคืน พี่ไม่ได้ทำแบบนี้นะ..." ริมฝีปากสวยเล้าโลมด้วยจูบหวาน เร่งอารมณ์ของหนุ่มน้อยให้พุ่งสูงจนแทบระเบิด แต่สัดส่วนใต้ผิวน้ำกลับไม่ยอมตามใจ พอไทเลอร์กระแทกตัวสวนขึ้นไปแรงๆ คนสวยของเขาก็ยกตัวลดทอนแรงเอาไว้ซะอย่างงั้น เสียงน้ำกระทบขอบอ่างดังเข้าหูบ่อยครั้ง ราวกับมันต้องการเยาะเย้ยคนหมดทางสู้อย่างเขา
"เท็นจัง..อย่าแกล้งทำเป็นไม่รู้สิครับ.."
“ก็พี่ไม่รู้จริงๆนี่นา..ทำไงดีล่ะ...”
เท็นจังแกล้งยั่วแล้วกดตัวลงอีก ประกบปากสอดลิ้นรุกเร้า แล้วปล่อยตัวปล่อยใจ
เปิดรับความแข็งแกร่งนั้นเข้าสู่กายลึกขึ้นอีก
“งั้น...ลึกอีกหน่อยนะครับ..ที่รัก...”
ไทเลอร์เลียริมฝีปาก เท็นจังจ้องมองใบหน้าที่มีเสน่ห์ดึงดูดนั้นด้วยสายตาหลงใหล
ก่อนจะยอมจำนนให้กับความต้องการที่ไม่ต่างกัน
“..อืม..แบบนี้แหละ..ดี...” ไทเลอร์ครางต่ำ
ยกสะโพกขึ้นส่งแรงกระแทก
“..เท่านี้ก่อนได้มั้ย....”
ความร้อนระอุที่ใหญ่โตเกินมาตรฐานขนาดร่างกายของเด็กหนุ่มทำให้เท็นจังแทบคลั่งได้เสมอ
กระแสน้ำที่รายล้อม
ทำให้ร่างกายขยับพลิ้วไหว แต่แรงเสียดสีข้างในมันทำให้ทุกประสาทสัมผัสตื่นเพริด
เท็นจังก้มหน้าลงมอง
เห็นปลายยอดอกสีอ่อนตึงแน่นไปหมดทั้งที่ยังไม่โดนแตะต้อง ก็ได้แต่หวั่นใจ
ยิ่งกดตัวลง ความวาบหวิวก็ยิ่งหมุนวนอยู่แถวๆหน้าท้อง
มันตึง มันเกร็งแน่นไปหมดทุกจังหวะ แต่กลับรู้สึกเหมือนหยุดไม่ได้
ข้างในกายมันเรียกร้องหาความเร่าร้อนไม่หยุดหย่อน แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าทิ้งตัวลงไปในคราวเดียวจนลึกสุด
ตัวเองจะรับความสุขทั้งหมดไหวหรือไม่ เพราะเท่าที่เป็นอยู่นี้ก็จวนเจียนจะพ่ายแพ้ให้ไทเลอร์อยู่แล้ว
“ไม่พอครับ
ให้ผมเข้าไปอีก..ลึกกว่านี้...นะ...”
“อ..อา...ที่รัก...แบบนี้..มัน...”
ผู้ปกครองเชิดหน้าสูงเมื่อตัดสินใจปล่อยมือจากขอบอ่าง
ทิ้งน้ำหนักตัวทั้งหมดลงตามแรงโน้มถ่วง กดเรือนร่างหอมหวานให้กลืนกินความร้อนแรงฝืดฝืนรวดเดียวจนลึกสุด
แนบแน่นจนเนินเนื้อสะโพกเบียดชิดกับร่างแกร่ง
“.. You
want this so bad, don't you?” ไทเลอร์สูดปากคราง แต่ยังไม่วายต้องพูดจาหยอกล้อตามสไตล์ ดูสิ เขาพูดจาไม่น่ารักเลย แต่ผู้ปกครองไม่ดุ
เพราะกำลังถูกมอมเมาจนหลงลมด้วยจังหวะหวามและองศาร้อนจากบั้นเอวแกร่ง
แม้ว่าไทเลอร์จะขยับตัวไม่ถนัดเอาเสียเลย แต่เรื่องแบบนี้ไม่เคยเกินความสามารถ
“อื้อ..แทยง...แทยง...” คนคุมเกมครางอ้อนอย่างหมดฟอร์ม
เมื่อร่างกายหลุดจากการควบคุมของตัวเองไปแล้ว
ข้างในนี้..มันทั้งร้อน...ทั้งแน่น...แต่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขที่ค่อยๆแผ่นซ่านไปทั่วร่างกาย
“รู้สึกดีใช่มั้ยล่ะ..ที่รักขยับแรงๆสิ...เดี๋ยวก็หายอึดอัด...”
ไทเลอร์กำมือแน่น เลียริมฝีปากอย่างกระหาย ถึงเท็นจังจะยอมให้แทรกกายเข้าไปอย่างลึกซึ้ง
แต่ในอารมณ์นี้ คนอย่างเขาย่อมอดไม่ได้ที่จะกอดจูบลูบไล้ แต่นี่อะไร มือก็ถูกมัด
แถมยังมองไม่เห็นสีหน้ายั่วยวนที่เขาถูกใจนักหนา
“อื้ม..แบบนี้...ดีหรือเปล่า...แทยง..”
เท็นจังประกบจูบเพิ่มความชุ่มชื้นให้ริมฝีปากแห้งผากของคนรักอีกครั้ง
พลางขยับกายขึ้นลงแรงๆจนน้ำในอ่างกระฉอกล้นเป็นจังหวะ ผนังนุ่มร้อนที่เพิ่งถูกความร้อนแรงชำแรกผ่าน
เริ่มตอบสนองสัมผัสด้วยการบีบรัดตามจังหวะชีพจรที่เต้นตุบ
“..ต้องมากกว่านี้...ที่รัก”
แม้ว่าจังหวะรักจะแนบแน่น รุนแรงแค่ไหน แต่ไทเลอร์กลับรู้สึกว่ายังไม่พอ
ยิ่งได้มาก ก็เหมือนยิ่งกระตุ้นความต้องการอันไร้ขอบเขต “...ลงมาแรงๆ
ที่รัก..แล้วผมจะเชื่อฟังเท็นจังคนเดียว..เป็นเด็กดีของเท็นจังไง..”
“อื้อ..อ..แทยง...ม..ไม่ไหว..”
ผู้ปกครองหลับตาแน่น
หยาดน้ำตาแห่งความร้อนซ่านเริ่มซึมเปียกแก้มที่ชื้นด้วยละอองน้ำ เมื่อเรือนกายสั่นสะท้านกระแทกเข้าหาความใหญ่โตครั้งแล้วครั้งเล่า
“อย่าหยุดนะ..ที่รัก..แบบนี้แหละ..อืม....”
“อ..อา...” ปลายนิ้วเรียวเล็กแอบปรนเปรอตัวเองเพราะรู้ว่าไทเลอร์มองไม่เห็นการกระทำแสนยั่วเย้า
เท็นจังปล่อยกายให้ขยับตามจังหวะล้ำลึก แต่ดวงตาปรือปรอยกลับจดจ้องริมฝีปากของคนตรงหน้า
แอบจินตนาการถึงสัมผัสร้อนชื้นที่เคยตวัดผ่านยอดอกสวย
กระตุ้นความซ่านเสียวไปพร้อมกับการเติมเต็มด้านล่าง แต่ท้ายที่สุดแล้ว
ปลายนิ้วซุกซนของตัวเอง
ก็เทียบไม่ได้เลยกับสัมผัสแท้จริงจากปลายลิ้นของเด็กวัยยังไม่ถึงสิบแปดปี
“แทยง..พี่..อ..อื้ม...”
แม้จะรู้สึกประหม่าเหลือเกิน หากจะต้องออกปากขอร้อง
แต่เมื่อเท็นจังเลื่อนตัวขึ้นแนบชิด จนริมฝีปากร้อนแตะต้องกลางอกบาง
เรียวลิ้นชื้นของไทเลอร์ก็ทำหน้าที่ได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง
โชคดีแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ต้องมองภาพสะท้อนสุดล่อแหลมของตัวเอง
“..ให้ผมช่วยดีกว่า...” ไทเลอร์จูบเม้มสะเปะสะปะเพราะมองไม่เห็น
แต่เมื่อริมฝีปากเลื่อนไปถึงยอดอกที่แข็งเป็นไต
ปลายลิ้นร้ายก็ตวัดเข้าปากแล้วขบเม้มรุนแรงกว่าครั้งไหนๆ
“...ท...แทยง..อย่า....”
ความรู้สึกเหมือนถูกไฟช็อตจู่โจมปลายประสาทสัมผัสบนยอดอกเปียกชื้น
ยิ่งถูกขูดเบาๆด้วยฟันคมสลับกับแรงดูดดุน แผ่นหลังบางก็แอ่นเร่า
เหมือนกำลังเต็มใจป้อนอกสวยเข้าปากคนอายุน้อยแต่มากประสบการณ์
“ดีครับ..อย่างนั้นแหละ..ที่รัก..” คำชมแสนน่าอายหลุดออกมาเมื่ออกสวยขยับส่ายซ้ายขวาลดทอนความเสียวซ่าน
แต่สำหรับไทเลอร์แล้วมันไม่ต่างจากการยั่วยวนให้ขบเม้ม ดูดดุนให้แรงขึ้นอีก
“อ๊ะ..อ...”
ด้วยแรงอารมณ์ที่เกินความควบคุม เท็นจังจึงเผลอขยับตัวขึ้นลงแรงขึ้น แรงขึ้น ตามการชักนำของคนที่ถูกมัดตรึงกับขอบอ่างอาบน้ำ
“...แบบนี้...อืม..ไม่ไหว...อ๊ะ...อ...”
“อย่าหยุดสิครับ...ยิ่งรู้สึกดี..ยิ่งต้องแรงขึ้นอีกนะ”
“..จุกไปหมดแล้ว...”
เท็นจังกระซิบเสียงกระเส่าน่าสงสาร ความปวดหนึบตรงกลางกายหนักหน่วงขึ้นเมื่อความคับแคบด้านหลังถูกความรักเร่าร้อนกระแทกเข้าออก มือเล็กเอื้อมไปกอบกุมสัดส่วนนั้น แอบขยับน้อยๆอย่างเกรงๆ
เพราะรู้ว่าไทเลอร์จะต้องสัมผัสได้ แม้ไม่ได้มองด้วยสายตา
“..ถ้าไม่ไหวก็แก้มัดสิ..ผมช่วยเอง...ตรงนั้นน่ะ”
เด็กหนุ่มรับรู้ได้จากจังหวะมือที่กระทบกับแนวกล้ามเนื้อบนแผ่นท้อง
เขารู้ว่าคนเหนือร่างกำลังต้องการจนแทบทนไม่ไหว
ความสุขต่อเนื่องจากในรถเมื่อคืนนี้ รวมถึงมื้ออาหารเช้าสุดเร่าร้อนที่เพิ่งผ่านพ้น
ทำให้การปลดปล่อยอารมณ์ของคนที่มีความรู้สึกละเอียดอ่อนอย่างเท็นจังเกิดขึ้นไม่ง่าย
“ไม่เอาหรอก..แทยงกำลังจะแพ้พี่แล้ว..”
เสียงกระซิบซุกซนมาพร้อมกับแรงกระแทกรุนแรงจนน้ำในอ่างล้นออกมานับครั้งไม่ถ้วน
เท็นจังเอียงหน้าป้อนจูบ ขบเม้มริมฝีปากได้รูปอย่างเร้าอารมณ์ ขยับสะโพกส่งจังหวะลึกล้ำ
ความเสียวปลาบยามสะโพกสวยยกสูงขึ้นแล้วกระแทกตัวลงแรงๆเกิดจากแรงเสียดสีของผนังนุ่มร้อนกับความใหญ่โตที่ให้ความรู้สึกวูบวาบแตกต่างอย่างน่าประหลาดใจ ตั้งแต่ส่วนปลายลงไปจนสุดความยาว
ความเสียวปลาบยามสะโพกสวยยกสูงขึ้นแล้วกระแทกตัวลงแรงๆเกิดจากแรงเสียดสีของผนังนุ่มร้อนกับความใหญ่โตที่ให้ความรู้สึกวูบวาบแตกต่างอย่างน่าประหลาดใจ ตั้งแต่ส่วนปลายลงไปจนสุดความยาว
“อืม...ที่รัก...”
ไทเลอร์ไม่มีโอกาสต่อรอง มือที่ควรได้ลูบไล้ขยี้ขยำร่างเนียนนุ่มถึงกับต้องกำหมัดไว้แน่น
เท็นจังครางลั่นไม่เป็นภาษาเมื่อรับรู้ถึงความร้อนผ่าวที่สอดกระแทกเข้าออกอยู่ภายในกายชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ
ความรู้สึกเหมือนคนสำลักความสุข แต่ทรมานแทบใจจะขาด กำลังจู่โจมคนทั้งสองที่ใช้อ่างอาบน้ำผิดวัตถุประสงค์
ไม่ต่างจากโต๊ะอาหาร
“แรงอีกสิ..ที่รัก..อืม...”
เสียงครางต่ำเล็ดลอดริมฝีปากที่ถูกขบกัดไว้ด้วยฟันคมของตน ไทเลอร์พยายามส่งแรงกระแทกกระทั้นให้เท่าทันความต้องการของคนเหนือร่างที่อารมณ์เริ่มเตลิดเข้าหาเส้นชัย แต่แรงบีบรัดระรัวจากเรือนกายร้อนผ่าวก็ทำให้เขาแทบทนไม่ไหวแล้วเช่นกัน
แน่นอนว่าไม่อยากแพ้ แต่กับเท็นจัง..เขาไม่มีทางต้านทานได้
“อืม..ให้มันได้อย่างงี้....” ในจังหวะนั้นเองเชือกนิ่มๆก็คลายปมออกจากท่อโลหะ
สองมือของเขาเป็นอิสระอย่างไม่คาดฝัน
อย่างแรกที่เขาเลือกจะทำคือกระชากเนคไทที่ปิดตาออก
ภาพที่เห็นคือเท็นจังหลับตาแน่น ขยับข้อมือเล็กนำพาความรู้สึกให้ตัวเองแบบขัดๆเขินๆอยู่ใต้ผิวน้ำที่มีฟองสบู่ประปราย
เนื้อตัวเนียนนุ่มสะท้านสั่นจากแรงสอดแทรกเบื้องล่างไม่หยุดจนต้องส่งเสียงครางหวานซ้ำๆ
“เท็นจังพลาดแล้วล่ะ ถ้าผมเห็นแบบนี้แต่แรก..ผมแพ้ตั้งนานแล้ว
รู้มั้ย..” ไทเลอร์จ้องมองภาพยั่วยวนตรงหน้าตาไม่กะพริบ นึกอยากเข้าไปกอบกุมปรนเปรอส่วนน่ารักที่รอการเอาใจใส่
ช่วยเร่งเร้าให้อีกฝ่ายยอมแพ้และปลดปล่อยออกมาซะเลยตอนนี้ แต่พอเท็นจังแนบริมฝีปากมาป้อนจูบอีกครั้ง
ส่งปลายลิ้นเล็กๆเกี่ยวกระหวัดส่งความร้อนแรงไปพร้อมๆกับจังหวะระรัวแสนหนักแน่น
เขาก็ลืมทุกอย่างไป
“แทยง..จูบอีกนะ..ไม่ไหวแล้ว.....”
“โธ่..ที่รัก...” เสียงสูดปากรัวและแรงบีดรัดด้านล่างบอกกับไทเลอร์ว่าผู้ปกครองคนสวยเกือบจะคว้าความสุขเอาไว้ได้สำเร็จ แต่ที่ไหนได้ คนพ่ายแพ้กลับกลายเป็นเขาซะเอง ความรู้สึกโล่งวูบ สมองขาวโพลนชั่วขณะ ร่างกายเต็มอิ่มไปด้วยความสุขทุกอณูเนื้อทำให้เรี่ยวแรงหายไปชั่วคราว
“อืม....” ไทเลอร์ได้แต่โอบรัดคนรักของเขาเอาไว้แน่นแทบจมอกในวินาทีที่กำแพงความอดทนพังลง
เขาปลดปล่อยกระแสความสุขร้อนจัดอัดแน่นเข้าในเรือนกายหอมหวาน และมันก็มากมายจนอีกฝ่ายตกใจ ผวากอดเขาแน่นเช่นกัน
“แทยง..ผิดกติกานี่นา...”
เสียงของคนในอ้อมกอดกระซิบตัดพ้อเสียงสั่น เมื่อนึกขึ้นได้ว่าสองมือของไทเลอร์ไม่ได้ถูกมัดไว้แล้ว
แถมดวงตาคมเป็นประกายยังจ้องมองเขาพร้อมรอยยิ้ม
