EP.12 4ต่อ1 (NC)

[ตัดมาจาก Zehn EP12]

            “จะเปลี่ยนใจทีหลังไม่ได้นะครับ” ผมเลื่อนตัวขึ้นประกบปาก สอดลิ้นเข้าดูดดึงโลมเล้าอย่างดูดดื่ม สองมือคลึงเคล้าบีบเค้นเนินอกบางให้ขึ้นรอยจนพอใจแล้วมือใหญ่ก็ค่อยๆเคลื่อนลงไปสํารวจส่วนอ่อนไหวที่บ่งบอกอารมณ์ของเท็นจังเช่นกัน

            “ท..แทยง...อื้ม...แทยง....” เสียงหวานขาดห้วงเพราะสัดส่วนน่ารักถูกกอบกุมด้วยอุ้งมืออุ่นที่ขยับด้วยจังหวะหนักหน่วงกว่าครั้งไหนๆ ลิ้นชื้นเข้าจู่โจมลากไล้สร้างความวาบหวามจนสะโพกสวยลอยหวือไม่ติดเตียง ก่อนจะหวีดครางหวานสุดเสียงเมื่อริมฝีปากของผมเริ่มกลืนกินช้าๆ ตวัดลิ้นผ่านความชุ่มฉ่ำที่ทะลักออกมาทีละน้อยตรงส่วนปลาย

            “...อ๊ะ..เร็วอีก...แทยง...”

            “อืม..” ผมเม้มริมฝีปากแล้วเลื่อนหน้าขึ้นลง ตวัดลิ้นชิมความหวานของสัดส่วนแสนน่ารักนั้นราวกับมันเป็นขนมหวาน ยิ่งเร่งเร้า กลืนกิน ยิ่งได้ยินเสียงเท็นจังครางไม่เป็นศัพท์เหมือนใจจะขาด

            “ฮึก..อ...จะไม่ไหวแล้ว...อื้อ..อ..” สะโพกบางขยับเข้าหาแรงดูดดุนซ้ำๆอย่างลืมตัว ร่างกายของเท็นจังสั่นสะท้านส่งเสียงครางอ้อน ใบหน้าสวยสะบัดซ้ายขวาเหมือนกำลังหักห้ามอารมณ์ ยังไม่อยากปลดปล่อยความต้องการออกมาอีกครั้ง  ผมจ้องมองแววตาที่เต็มไปด้วยความวาบหวามและความทรมานปะปนกันแล้วค่อยๆแอบเพิ่มความสุขให้เค้าจากทางด้านหลัง เท็นจังตัวกระตุกเฮือกเมื่อผมกดแทรกนิ้วยาวเปียกชื้นเข้าไปช้าๆ ในขณะที่ปากของผมยังปรนเปรออยู่ด้านหน้า

            “...อย่า...ตรงนั้น...ไม่..อ..อ๊ะ...” เสียงครางห้ามมาพร้อมกับแรงกระตุกเหมือนใกล้จะขาดใจ สองนิ้วของผมขยับเข้าออก ควานลึกจนแตะจุดที่ทำให้เท็นจังกรีดครางหวานอย่างลืมอาย ผมอดไม่ได้ ต้องสัมผัสมันซ้ำๆจนส่วนอ่อนไหวด้านหน้าเกร็งแน่นระริกสั่น เพียงไม่นานอุ้งปากของผมก็ได้สัมผัสความอุ่นซ่านที่หวานจนกลืนลงคอได้อย่างง่ายดาย

            “แทยง...” เสียงเรียกของคนหอบสั่นทำให้ผมเลื่อนตัวขึ้นไปจูบ โดยลืมไปว่าในปากมีรสรักค้างคาอยู่  ผมเห็นเท็นจังเบิกตากว้าง แลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเองแล้วกลืนน้ำลาย คงตกใจนิดๆที่โดนป้อนรสชาติของตัวเองให้ถึงปาก แต่สักพักเค้าก็เริ่มจูบตอบ สองมือลูบไล้บนหน้าผม กดสะโพกเปลือยเปล่าลงบนตัก นาทีนี้ บ็อกเซอร์ตัวเดียวคงช่วยอำพรางอารมณ์ไม่ได้ ข้างในมันร้อน อึดอัดแทบระเบิดแล้ว

             “เท็นจังอ้อนขนาดนี้ ไม่กลัวผมคลั่งตายหรือไง..ฮื้ม?” ผมเอนตัวพิงหัวเตียง ยกเอวเค้าขึ้น ให้เข่าสวยหยัดลงกับที่นอน

            “ไม่ได้อยากให้ตายซะหน่อย...แค่อยากให้รัก...ได้มั้ย” ดวงตากลมใสจ้องมองผมอย่างอ้อนวอน แม้เรือนร่างบอบบางจะยังหอบสั่น “..แทยงทำไมไม่ตอบล่ะ...”

            ผมลูบแก้มเค้าด้วยมือข้างหนึ่ง แล้วใช้มืออีกข้างดึงขอบกางเกงบ็อกเซอร์ของตัวเองลงเพื่อเปิดทางให้ความแข็งขืนได้สัมผัสสะโพกนุ่มแน่น เท็นจังกัดริมฝีปาก เบือนหน้าหลบสายตาเมื่อผมบอกความในใจ

            “รักสิครับ..”  

            “..รักมาก...จนผมไม่รู้จะทำยังไงแล้ว”

            “ก็ไม่เห็นยากเลย แค่ทำตามใจตัวเอง...” คำอนุญาตแบบไม่เต็มเสียงหลุดออกจากปากของคนที่คร่อมทับผมอยู่ สายตาเค้าทอดมองไปทางโต๊ะข้างเตียง ตรงนั้นมีกล่องคอนดอมที่เพิ่งถูกแกะใช้ แต่ยังมีซองฟรอยด์ที่ยังไม่ถูกฉีกวางอยู่อีกซอง

            “ถ้าตามใจผม...งั้น..ไม่ใส่นะ...ผมชอบแบบนี้..”

            “อ๊ะ..อ..” เท็นจังกัดปากกลั้นเสียงครางตอนที่สะโพกนุ่มถูกฝ่ามือผมลูบไล้ โอบอุ้ม แล้วกดแนบเข้ากับความอึดอัดรุ่มร้อนที่เหยียดขยายเต็มที่ ค่อยๆเหนี่ยวรั้งเข้าหาตัวผมอย่างช้าๆ ปล่อยให้ความแข็งขืนแทรกผ่านผนังนุ่มร้อนที่บีบรัดแรงรัว ก่อนจะทิ้งความอึดอัดค้างคาไว้เพียงครึ่งทาง

            “อืม..ที่รัก...” ผมดึงตัวเท็นจังให้โน้มลงมาหา พยายามผ่อนคลายเรือนร่างที่สั่นสะท้านเพราะความอึดอัดด้วยการแตะชิมส่วนไวสัมผัสที่กลางอก ทุกครั้งที่ปลายลิ้นชุ่มชื้นตวัดผ่านยอดอกแข็งขืนเน้นจังหวะดูดดุน เร่งเร้าด้วยริมฝีปาก เสียงหวานๆของคนเหนือร่างก็จะหลุดออกมาให้ชื่นใจ พร้อมกับอาการผ่อนคลายในจังหวะสั้นๆแต่ก็เพียงพอที่ผมจะพาตัวเองเข้าไปจนสุด

            “เจ็บหรือเปล่า” ผมกระซิบถาม เท็นจังส่ายหน้าแล้วประทับริมฝีปากมอบจูบเร่าร้อน ผมรอให้ร่างกายรุ่มร้อนได้ปรับตัวเพียงไม่นาน สองมือของผมก็ประคองเอวบอบบางให้ย้ายขึ้นลงอย่างแผ่วเบา เรียกทั้งเสียงคราง ทั้งน้ำตาหยดเล็กให้ซึมออกมาทางหางตา

            “แทยง..อึดอัด...”

            “อีกนิดนึงนะครับ...ทนหน่อยนะ..” รสสัมผัสแนบแน่น บีบรัดเป็นจังหวะ ทำให้ผมหายใจติดขัดอีกครั้ง จังหวะรุกรานตามธรรมชาติกำลังรุนแรงขึ้น สองมือของผมประคองช่วงเอวคอดคอยคุมแรงกระแทกไม่ให้หนักเกินไปเพราะกลัวว่าเท็นจังจะจุก เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังแทรกสอดเสียงครางกระเส่าเมื่อความปรารถนาสั่งให้ผมกระแทกกระทั้นความรู้สึกลึกล้ำรุนแรง สะโพกบอบบางขยับโยกตอบรับความเร่าร้อนที่ผมมอบให้หลายระลอก

            “ม..ไม่ไหวแล้ว แทยง..แทยง..อ...” เท็นจังครางแผ่วเหมือนจะขาดใจ ผมละมือข้างหนึ่งออกจากบั้นเอวเพื่อกอบกุมส่วนน่ารัก ขยับเร่งจังหวะให้เท่าทันความเร่าร้อนของแรงกระแทกจากสะโพกจนเท็นจังแอ่นหยัดกายเกร็งสะท้านในจังหวะสอดลึก กำแพงความสุขทะลักทะลาย ปลดปล่อยความอุ่นร้อนออกมาเป็นครั้งที่สามจนเปียกชุ่มบนตัวผม แขนขาเค้าเกือบไร้เรี่ยวแรงตอนโดนประคองให้นอนคว่ำฟุบลงกับหมอน

           ผมแทรกตัวแนบสนิทเข้าไปด้านหลังแล้วเริ่มขยับกระแทกตัวตน โหมกระหน่ำเข้าใส่จนเท็นจังครางสะอื้นเพราะเพิ่งผ่านความสุขสม แต่ถึงอย่างนั้นเอวบางก็ยังแอ่นเร่าขยับกายตอบสนอง
            “...อื้ม...ดี...อย่างงั้นแหละที่รัก” 

            “แทยง..ม..ไม่..อ๊ะ..อ...” อาจเป็นเพราะท่วงท่านี้ทำให้การเติมเต็มนั้นลึกล้ำกว่าที่เคย พอเค้าถูกกระตุ้นจุดอ่อนไหวซ้ำๆอารมณ์หวามก็พุ่งสูงจนต้องปลดปล่อยออกมาอีก ผมเองก็แทบไม่ไหวแล้ว ไม่เคยรู้ว่าการเมคเลิฟมันมีความสุขได้ขนาดนี้

            “อื้ม..ที่รัก...” ผมพรมจูบบนแผ่นหลังชื้นเหงื่อ เร่งถาโถมกายลึกล้ำ สองมือเหนี่ยวรั้งสะโพกเนียนเข้าหาตัวซ้ำๆ แล้วแรงบีบรัดระรัวจากเรือนร่างนุ่มแน่นก็พาผมไปแตะเส้นชัยในที่สุด การปลดปล่อยความสุขทุกหยาดหยดจนทะลักล้นยามถอดถอนทำเอาสมองผมว่างเปล่า ความสุขมันแล่นพล่านไปทั่วตัวจนเหมือนร่างกายกำลังล่องลอย ทั้งที่แท้จริงแล้วผมกำลังนอนกอดก่ายผู้ปกครองคนสวยอยู่บนเตียงของตัวเอง

[กลับไปอ่านต่อ]

EP.11 ตัวจริง II (NC)

     

[ตัดมาจาก ที่นี่]

       “ไม่มีใครกวนแล้ว ไหน..เท็นจังมีขนมอะไรให้ผมกินบ้าง ให้รางวัลเด็กดีหน่อยสิ ผมอุตส่าห์ดื่มนมหมดแก้ว” ไทเลอร์นั่งพิงหัวเตียง ดึงคนตัวเล็กกว่าให้ขึ้นมานั่งคร่อมตัก สองมือสอดเข้าใต้เสื้อนอน ลูบไล้เคล้าคลึงบั้นเอวบอบบางอย่างเพลินมือ  

            “อยู่ที่นี่ห้ามกินขนมในห้องนอน” คนบนตักกระซิบชิดริมฝีปาก ลมหายใจติดขัดขึ้นทุกที เพราะปลายนิ้วเรียวยาวเริ่มลูบสูงขึ้นถึงยอดอก สะโพกนุ่มแน่นจึงกดแนบลงกับต้นขาแกร่งอย่างไม่ได้ตั้งใจ

            “ก็อยากกินในครัวอยู่หรอก แต่อุปสรรคเยอะเกิน ผมหิวจะตายอยู่แล้วเท็นจัง” ไทเลอร์กระซิบอ้อนขณะแนบจุมพิตบนผิวแก้มเนียน ลากริมฝีปากลงมาตามปลายคาง ขบเม้ม จูบซับทั่วลำคอระหงจนขึ้นรอย รู้ตัวว่าทำผิดกฎอีกแล้ว แต่เชื่อเถอะว่าอารมณ์นี้แม้แต่คนตั้งกฎเองเองก็คิดไม่ทันหรอก

            “อืม..แล้วพี่ต้องทำไง..” เจ้าของเสียงครางหวานเชิดหน้าสูง เปิดทางให้อีกฝ่ายทำตามใจ กระดุมเสื้อถูกปลดออกจนหมด แล้วชายเสื้อนอนตัวบางก็ถูกแหวกกว้าง รั้งให้ลงไปกองที่ข้อศอก เปิดเปลือยผิวกายให้ปลายลิ้นและริมฝีปากร้อนได้กลืนกิน

            “ไม่ต้องทำอะไรหรอก..เท็นจังหวานไปทั้งตัวอยู่แล้ว ผมรู้ดี”

            “อ..อืม...” เท็นจังกัดปากแน่น แต่ถึงอย่างนั้นเสียงครางน่าอายก็ยังหลุดมาให้เด็กเจ้าเล่ห์ยกยิ้มพอใจอยู่เรื่อยๆ พอริมฝีปากร้อนชื้นขบเม้มยอดอกสีหวาน ตวัดปลายลิ้นรัวแรงสลับแผ่วเบา มือเรียวก็เอื้อมมือไปเกาะแนวบ่ากว้างที่เปลือยเปล่าเช่นกัน เผลอจิกปลายเล็บลงบางครั้งหากความวาบหวามมันพุ่งสูง

            “อร่อยจริงๆด้วย เห็นมั้ย..” เด็กหนุ่มเลื่อนหน้าขึ้นไซ้จูบ สายตาคมจ้องมองแผ่นอกเนียนถูกสองมือของเขาเคล้นคลึงอย่างหนักหน่วง ปากหยักป้อนจูบไม่หยุด มือแกร่งส่งปลายนิ้วสะกิดเบาๆบนจุดสีสวยที่ตึงแน่นสู้สัมผัส เห็นแล้วอยากกลืนกินขบเม้มให้หนำใจ

            “..แทยง...แทยง..แรงไปแล้ว..อ๊ะ..อ..” ทันทีที่ฟันคมงับลงหยอกเย้า คนสวยของเขาถึงกับลืมตัวแอ่นอกรับ เรียวปากเซ็กซี่เผยอครางไม่เป็นภาษาและไทเลอร์ก็ฟังออกแค่ชื่อตัวเอง

            ชื่อที่เท็นจังจะยอมเรียก

            เมื่อเขาทำให้มีความสุขมาก..หรือไม่ก็...ทรมานแทบขาดใจ

            “แทยง....แทยง..”

            “ทำไมเหรอ..ฮื้ม..”

            “อย่ามัวแต่แกล้งสิ..อ..อย่า..อื้ม...” คนบนตักหมดแรงทรงตัว ผิวที่เคยเนียนขาวกลายเป็นสีชมพูระเรื่อ เปลือกตาสีน้ำนมไม่ยอมเปิดขึ้นสบสายตาคมแม้สักวินาที แต่ก็ยินยอมให้ถอดกางเกงออก ทั้งชั้นนอกชั้นใน

            เขาเหมือนคนไม่รู้ถูกผิด รู้แค่ว่าต้องการแทยงเหลือเกิน

            “แทยง..”

            “มานี่มา.." ไทเลอร์เชยคางเท็นจังเข้ามาจูบ ร่างกายเขาพร้อมซะยิ่งกว่าพร้อม อยากสัมผัสความสุขจะขาด แต่เขาก็ไม่ลืมปรนเปรอส่วนอ่อนไหวตรงหน้าด้วยฝ่ามืออุ่น ค่อยๆส่งจังหวะร้อนอย่างเนิบช้าจนสะโพกสวยขยับตอบรับอย่างลืมตัว เนิ่นนานจนอารมณ์กระเจิดกระเจิงกันทั้งคู่ หนุ่มเจ้าของห้องก็มองซ้ายขวา เห็นโลชั่นขวดเล็กหน้ากระจกก็คว้ามาใช้แก้ขัด ก่อนที่ใครจะได้ตั้งตัว เรียวนิ้วร้อนก็กดแทรกลึกล้ำ ควักควาน ปรนเปรอ จนคนหน้าหวานครางแผ่วด้วยความสุข 

            ”จะไม่ไหวแล้ว..แทยง"

            “อืม..ผมก็ไม่ไหวแล้ว..” ไทเลอร์หายใจขาดห้วงเมื่อสะโพกนุ่มแน่นบดเบียดลงบนตัวเขาอย่างจงใจ สายตาอ้อนวอนตอกย้ำให้รู้ว่าต้องการมากแค่ไหน มือแกร่งจึงรีบควานเข้าไปหยิบของสำคัญในลิ้นชักข้างเตียงด้วยความเร็วแสง เขาใช้ปากฉีกซองฟรอยด์ โยนซองเปล่าส่วนเกินลงพื้น แล้วอ้อนให้ผู้ปกครองที่กำลังเขินจนแทบลืมหายใจช่วยสวมให้

            “ช่วยหน่อยนะครับ..นะ..” กระซิบอ้อนจนอีกฝ่ายยอมตามใจทั้งที่ไม่กล้ามองเต็มตาด้วยซ้ำ เท็นจังหยุดสายตาไว้ที่ใบหน้าหล่อเหลา ความรู้สึกเกือบๆจะแตะเส้นชัยเมื่อครู่มันเร่าร้อนวาบหวิวจนเข่าอ่อน แทบทรุดตัวลงกับเตียง แต่ไทเลอร์ไม่ยอม เขารวบเอวบอบบางเอาไว้ ค่อยๆกดสะโพกอิ่มให้รับความแข็งขืนที่รอคอยอยู่ 

            “..อึ้ก..อ..” เสียงครางเพราะความเจ็บจุกถูกกลืนหายในลำคอสวย แต่คนคุมเกมเริ่มได้สติ รู้ว่าตัวเองใจร้อนเกินไป เห็นแก่ตัวเกินไป มัวแต่โหยหาความสุขจนลืมทะนุถนอมเรือนร่างน้อยๆที่ตัวเองหลงใหลนักหนา

            “พอก่อนนะ เท็นจัง เจ็บมากใช่มั้ย ผมขอโทษ..อ..อื้ม..”  

            “ไม่พอหรอก..ยังไม่พอ...” เท็นจังปิดปากไทเลอร์ด้วยจูบ สองมือลูบไล้ตามแนวไหล่อย่างลุ่มหลง ค่อยๆกดสะโพกของตัวเองลงรับความสุขเต็มตื้นจนจุกวาบไปทั่วท้องน้อย เสียงครางต่ำของเด็กในปกครองทำให้รู้ว่าสิ่งที่เพิ่งทำลงไปคงไม่ผิดนัก ไม่อยากเชื่อว่าตัวเองต้องการอีกฝ่ายมาก จนไม่นึกกลัวความเจ็บปวด..ทั้งกับร่างกาย หรือแม้แต่หัวใจ ไม่กลัวอะไรแล้วทั้งนั้น  

            “อืม..เบาๆสิคนเก่ง เดี๋ยวเจ็บนะครับ”  เสียงพร่ากระซิบที่ข้างหู ไทเลอร์หลับตาลง ค่อยๆประคองเอวบางให้เคลื่อนลงแนบสนิท ความฝืดฝืนทำให้คนสวยเหนือร่างเขาขยับอย่างยากลำบาก สีหน้าของคนเหนือร่างบอกไทเลอร์ให้รู้ว่าความสุขของเขาแลกมาด้วยอะไร เท็นจังทั้งจุกทั้งเจ็บแค่ไหนแม้พยายามซุกซ่อนอาการเขาก็รับรู้ได้อยู่ดี ภาพเรือนร่างเกือบเปล่าเปลือยที่เต็มไปด้วยรอยจูบ ขยับสะโพกอย่างอึดอัดทรมานแต่ยังฝืนยิ้ม ดูน่าสงสารจับใจ ทว่าเย้ายวนเหลือเกิน

            “แทยง..พี่..ทำไม่ไหว..” เจ้าของเรือนกายนุ่มแน่น ร้อนระอุครางอ้อนวอน ยามอกบางแอ่นเร่าเมื่อปลายลิ้นชื้นปรนเปรอยอกสวยอีกครั้ง ความร้อนผ่าวที่บีบรัดรัวเร้าทำให้อีกฝ่ายรู้ว่าเท็นจังอารมณ์กระเจิดกระเจิงไปถึงไหนๆ 

           

            “เรียกผมว่าที่รักก่อนสิ” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของลีแทยงทำให้ใครอีกคนแทบคลั่งตายอยู่แล้ว

            “แทยง..ไม่เอา..” 

            “อย่าดื้อสิครับที่รัก..” เด็กหนุ่มพลิกตัวขึ้น กดร่างบอบบางลงกับเตียงนุ่ม ค่อยๆถอดถอนความร้อนแรงออกช้าๆอย่างจงใจแกล้ง จนเท็นจังที่นอนหายใจรวยริน กลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหว 

            “ฮือ..ที่รัก...ที่รักอย่าใจร้ายสิ...” จบคำอ้อนวอน ไทเลอร์ก็กดสะโพกตัวเองแนบแน่น ลึกล้ำ เขาละมือออกจากยอดอกสวยเพื่อช่วยกอบกุมส่วนน่ารักที่ตึงแน่นอึดอัดตามแรงอารมณ์ "อืม..ดี.." เด็กหนุ่มสูดปากครางอย่างพึงใจระหว่างปล่อยให้อารมณ์รักนำพาจังหวะร้อนแรง เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นท่ามกลางความเงียบเพราะทั้งสองพยายามปิดกั้นเสียงครางแห่งอารมณ์ แต่แล้วความอดทนทั้งหมดก็พังทะลาย เมื่อปลายนิ้วร้อนลูบไล้ต่ำลงถึงรอยสัก ความยั่วยวนอย่างไม่ได้ตั้งใจทำให้ไทเลอร์ลืมตัว ดึงรั้งเอวบางกระแทกเข้าหาตัวครั้งแล้วครั้งเล่า เสียงครางหวานของเท็นจังดังก้องไปทั่วห้องโดยไม่กลัวว่าใครจะได้ยินอีกต่อไป

            “แทยง..แรงอีก...”

            “ครับที่รัก..”

            “อื๊อ...แทยง...แทยง....” เมื่อความรู้สึกไต่ระดับขึ้นสูงสุด คนสวยของแทยงก็กรีดครางเสียงหวาน ปลดปล่อยความอึกอัดออกมาจนหมดสิ้น ร่างบอบบางหอบหายใจหนักหน่วง ค่อยๆปรือตามองกลุ่มผมของคนที่ซุกซบลงบนตัวเขา ทั้งที่ยังไม่ถึงฝั่งฝัน แต่แทยงกลับยิ้มออกมา

            เขามีความสุข..เพราะเท็นจังมีความสุข

[กลับไปอ่านต่อ ที่นี่]

EP.9 ขอคืน 2 (NC)

EP 9 : ขอคืน (NC) 

ตัดมาจาก  : [ ZEHN ]

                “เท็นจัง..อย่ากลัว..แค่ฝันเท่านั้นเอง..” ผมปลอบใจเค้าหรือปลอบใจตัวเองก็ไม่รู้ แต่สองมือก็เลื่อนขึ้นลูบไล้เคล้าคลึงแผ่นอกเนียน ในขณะที่ริมฝีปากปรนเปรอไล้เล็มยอดอกข้างหนึ่ง ปลายนิ้วของผมก็ลากผ่านส่วนไวสัมผัสอีกข้างที่เริ่มแข็งตึงตามแรงกระตุ้นเร่งเร้า “แทยง..อ..อย่า..” เสียงครางอ้อนน่าสงสารทำให้ผมอดจูบปลอบไม่ได้ แต่ปลายนิ้วและปลายลิ้นที่เร่งปรนเปรอจนคนสวยของผมแข้งขาอ่อน ต่อต้านไม่ไหว ก็ยังคงต้องทำหน้าที่ของมันต่อไป

                “คนอะไร..ทั้งหอม ทั้งหวานไปทั้งตัว” ผมเข้าใจว่าตัวเองแค่คิด แต่ปากมันเผลอพูดออกไปเมื่อไหร่ไม่รู้ ผมจูบแก้มเท็นจัง ค่อยๆลูบปอยผมชื้นเหงื่อออกจากกรอบหน้า

                “แทยง..หยุด...คุยกันดีๆสิ อื้ม...อ...” ไม่มีเรื่องคุย มีแค่อยากจูบ อยากกอด อยากเป็นเจ้าของซะเดี๋ยวนี้ ทำไมเท็นจังไม่เข้าใจ 

                “ไม่ดื้อแล้วเนอะ อย่าดิ้นเลย ผมไม่ปล่อยให้หนีไปไหนอีกแล้ว” สายตาของผมตอกย้ำเจตนาจนเท็นจังหยุดผลักไส ก็ดีแล้ว อย่าฝืนอีกเลย ผมต้องการเค้าแค่ไหน เค้าน่าจะรู้ดี

                “..อ..อา...พอแล้ว แทยง..พอก่อน” ริมฝีปากเย้ายวนครางห้ามไม่หยุด เมื่อฝ่ามือของผมลูบไล้ลงต่ำกว่าหน้าท้อง เกี่ยวขอบกางเกงตัวสั้นจิ๋วและชั้นในสีขาวต่ำลงเรื่อยๆ พอผมเห็นลำตัวบอบบาง หน้าท้องเรียบเนียนหอมละมุนเต็มไปด้วยรอยแห่งความต้องการที่ผมฝากเอาไว้ กระจายไปทั่วผิวขาวๆ เลือดในกายก็ยิ่งร้อน เริ่มจะหมดความอดทนเข้าไปทุกที

                “ลืมคนอื่นให้หมดได้มั้ย..เท็นจังอยู่กับผมนะ..ต้องคิดถึงแค่ผมคนเดียว..” ฝ่ามือของผมลูบวนอยู่นอกผิวผ้า ความอึดอัดของคนใต้ร่างกำลังสื่อสารออกมาผ่านความตึงแน่น..เกร็งสะท้านทุกจังหวะที่ลูบผ่าน อย่างน้อย ในความฝันของผม เราสองคนก็ยังคงต้องการกันและกัน 

                “อืม..อ..” ผมจูบเท็นจังอีกครั้ง คราวนี้จูบของผมไม่รุนแรง แค่ส่งปลายลิ้นหยอกล้อเพียงแผ่วเบา เนิ่นนาน  ทว่าเร่าร้อนกว่าครั้งไหนๆ

                “ผมมีเท็นจังคนเดียว..เพราะงั้น..อย่ามีคนอื่นอีกเลยนะ...นะครับ..” ผมกระซิบขอร้องอย่างหมดฟอร์ม ถ้าไม่ใช่ในฝัน ผมคงไม่มีทางกล้าพูดออกไปแน่ไม่ว่าจะอยู่ในอารมณ์ไหน

                “อืม..เข้าใจแล้ว..”

                “เข้าใจก็ดี...ดีแล้ว...” พอเห็นแผ่นอกขาวที่มีรอยคิสมาร์คช้ำๆกระจายทั่วกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจ ผมก็อดไม่ได้ที่จะโน้มลงขยี้จูบ ส่งมือลูบไล้หนักๆจนคนตัวเล็กสั่นสะท้านหลายหน

                “อื๊อ...อ...แทยง..แทยง...” คนถูกจูบเริ่มเคลิบเคลิ้ม มือที่เคยปัดป้องกลายเป็นโอบรั้ง เชิดหน้าขึ้นเมื่อริมฝีปากผมเกลี่ยเบาๆบนเรียวปากนุ่มหยุ่นชุ่มชื้นสั่นระริก เค้าค่อยๆจูบตอบช้าๆ โอนอ่อนให้ทีละน้อย แอบสบตาผมอย่างลึกซึ้ง เหมือนว่าความอดทนอดกลั้นของเท็นจังเองก็แทบไม่หลงเหลือแล้วเหมือนกัน  

                ผมถอดเสื้อตัวเองโยนทิ้งลงข้างเตียง แล้วหันมาเกี่ยวขอบกางเกงของเท็นจัง รูดลงแรงๆแค่ครั้งเดียวก็หลุดพ้นสะโพกไปกองอยู่ใต้เข่าทั้งชั้นนอกชั้นใน เท็นจังตกใจหน้าซีด พยายามถดตัวหนี ผมรีบแทรกตัวเข้าไปนั่งตรงกลาง หวังขยับองศาให้เรียวขาสองข้างแยกกว้างออก และผมก็ทำสำเร็จ

                “เท็นจัง..” ผมโน้มหน้าลงจูบเค้าอีกครั้ง ไม่อยากได้ยินเสียงร้องห้าม เลื่อนมือร้อนเข้ากอบกุมสัดส่วนน่ารักแล้วกระซิบเอาใจ “..น่ารักทั้งตัวจริงๆด้วย” เสียงหัวเราะในลำคอกับรอยยิ้มหล่อๆคงทำให้เท็นจังเขินจนหน้าแดง และอารมณ์ที่พุ่งพล่านจนกู่ไม่กลับ ก็เร่งให้ข้อมือผมขยับเป็นจังหวะแน่นหนักไปพร้อมกับปลายลิ้นหยอกเย้า รัวสัมผัสลงที่ยอดอกสีชมพูตึงแน่น ครั้งแล้วครั้งเล่า เสียงครางแผ่วกับสายตาของเค้าบอกผมว่ารู้สึกดีแค่ไหน และผมก็ชอบที่ได้เห็นเท็นจังรู้สึกดี..เพราะผมทำ

                “...แทยง..จะไม่ไหวแล้ว..” สะโพกสวยหยัดลอยไม่ติดพื้นเตียงเมื่อผมเร่งจังหวะมือ ในฝันแบบนี้ ไม่ต้องรีบร้อน จะล้อเล่นหยอกเย้าให้ชื่นใจแค่ไหนก็ย่อมได้ นึกสงสัยอยู่อย่างว่าผมไปดูหนังอะไรมาหรือเปล่า ทำไมใกล้ๆเอวของเท็นจังเหมือนมีรอยสักเล็กๆคล้ายเลขโรมัน เขียนด้วยลายมือพริ้วๆสวยๆ มีตัวเอ็กซ์สองตัวแล้วก็ตัววี

                XXV

                คนที่ชอบอะไรเรียบๆ นิสัยนิ่งๆ เจ้าระเบียบอย่างเท็นจังน่ะเหรอ จะสักอะไรแบบนี้ไว้ในตำแหน่งล่อแหลม เร้าอารมณ์ มันซ่อนอยู่ก้ำกึ่งขอบกางเกงแบบนี้ ถ้าไม่ใช่เจ้าตัวก็คงมีแค่คนสนิทลึกซึ้งเท่านั้นแหละ..ที่มีโอกาสเห็น

                อืม..ถ้าแบบนี้ ก็คงเป็นแค่จินตนาการแฟนตาซีของผมล่ะมั้ง..

                “แทยง..แทยง..เร็วสิ..แทยง...อื้มมมม...”

                ผมคงหมกมุ่นเรื่องของเท็นจังมากไปจนเพ้อ..เก็บมาฝันถึง...ฝันว่าเค้ากำลังครางหวานๆ เรียกชื่อผมซ้ำๆ  ครางอ้อนวอนให้ผมช่วยพาไปถึงฝั่ง..ผมเร่งเร้าจังหวะความสุขให้แรงขึ้น เร็วขึ้นจนเค้าทนไม่ไหวผวาตัวขึ้นกอดผมแน่นแล้วปลดปล่อยความอึดอัดออกมาทั่วหน้าท้อง ผมยิ้มออกมาเมื่อเห็นคราบความสุขไหลลามลงถึงต้นขาด้านในที่มีรอยจูบของผมประทับอยู่มากมายนับไม่ถ้วน 

                “เหนื่อยมั้ย?” ผมยิ้มให้คนน่ารักที่นอนหอบสะท้านเพราะเพิ่งสัมผัสความสุข ก้มลงจูบเบาๆบนหน้าผากที่มีเหงื่อเม็ดเล็กผุดพราย 

                “ไม่เหนื่อย..แทยงล่ะ...” ให้ตายเถอะ ทั้งสีหน้า ทั้งน้ำเสียง ...แบบนี้ใครจะทนไหว ข้างในตัวผมมันอึดอัดแทบระเบิดอยู่แล้ว

                “ก็ไม่นะ..” ผมยิ้ม แล้วลูบแก้มเค้า แต่เท็นจังกลับโน้มคอผมลงไปจูบ จูบแบบเดียวกับตอนอาบน้ำด้วยกัน 

                “กอดทีสิ..” คนขโมยจูบกระซิบเบาๆ สภาพเค้าตอนนี้เกือบเปลือยเปล่า มีแค่เสื้อตัวเดียวที่คลุมอยู่แค่เหนือหน้าอก

                “อย่าอ้อนแบบนี้...” ผมกระซิบแล้วกดไหล่เค้าตรึงจมลงกับที่นอน ไม่แน่ใจว่าตัวเองอยากห้ามหรืออยากสานต่อ

                “ไหนบอกว่าอยากกอดทั้งคืน...” สายตาเว้าวอนของเท็นจังเหมือนเหมือนจะดูดผมเข้าไปอีกมิติหนึ่ง ใครจะไปกล้าขัดความต้องการของผู้ปกครองคนสวยกันล่ะ จริงมั้ย

                “งั้นกอดนะ...ผมจะกอดแน่นๆเลย” ผมยิ้มให้เค้าแล้วมอบจูบลึกซึ้ง คนสวยของผมหลับตาลงช้าๆเมื่อซอกคอถูกไซ้จูบ ไล่ลงไปถึงกลางอกที่เพียงไม่นานก็ถูกครอบครองด้วยริมฝีปากร้อนและสัมผัสชุ่มชื้น  

                “แทยง..เบาๆ..” สะโพกสวยที่แฉะชื้นจากความสุขที่เพิ่งพ้นผ่าน ถูกรั้งให้แยกกว้าง เสียงครางอึดอัดน่าสงสารดังขึ้นทันที เมื่อนิ้วมือแข็งแรงบรรจงสอดแทรก ดุนดันเข้าภายใน โดยมีความชุ่มชื้นเดิมเป็นตัวช่วย

                “ถ้าเจ็บมาก..บอกนะ..” ผมจูบแก้มซ้ายขวาอย่างเอาใจ พลางค่อยๆเพิ่มแรงเคลื่อนเข้าออก ฝืนอาการบีบรัดข้อนิ้วแข็งแรงที่บ่งบอกว่าคนใต้ร่างกำลังต้องการผมไม่ต่างกัน

                “แทยง..อึดอัด...” ผมมองหน้าสวยๆของคนที่กำลังสูดปากครางแล้วถึงกับกัดฟันกรอด ผมใจร้อนกว่านี้ไม่ได้หรอกถ้าร่างกายของเท็นจังยังไม่พร้อม ได้แต่ครางลึกๆในลำคอ กดอารมณ์ความรู้สึกเอาไว้ให้นานที่สุด ทั้งที่ร่างกายปวดปร่าตึงไปทุกส่วน รู้นะว่ามันเป็นธรรมดาของผู้ชาย แต่มันก็ไม่ธรรมดาเท่าไหร่ ที่ฝันมันสมจริงขนาดนี้

                “อีกนิดนะ..” ผมกระซิบ

                “ไม่ไหวแล้ว ไม่อยากรอ..” เจ้าของแก้มแดงระเรื่อ มีน้ำตาคลออยู่ทั้งสองตา กำลังให้อนุญาตผมแบบอ้อมๆ ผมขยับนิ้วแรงขึ้น ดันเข้าไปจนสุดแล้วหมุนควานช้าๆ แม้จะเรียกเสียงครางฮือ เหมือนเท็นจังกำลังร้องไห้ แต่ร่างกายของเค้าก็ตอบสนองให้รู้ว่ากำลังมีความสุข..และต้องการให้ผมมีความสุขเช่นกัน

                “แทยง..” เค้าเรียกผมแล้วสบตา ไม่ได้พูดอะไรต่อ แต่สายตาของเค้าเหมือนกำลังอ้อนวอน..ขอร้องให้ผมทำมากกว่าที่เป็นอยู่ซะที ตอนนี้ความวาบหวามทำให้ช่องทางร้อนบีบรัดสองนิ้วของผมจนแทบขยับไม่ได้ ผมรู้ว่าเท็นจังกำลังตาลอย ครางแผ่วๆ หากเร่งเร้าอีกเพียงเล็กน้อยก็คงถึงเส้นชัยอีกครั้งได้ไม่ยาก แต่ผมยังไม่อยากให้เค้าเหนื่อยจนหมดแรงในตอนนี้

                มันถึงเวลาที่ผมจะทำให้เท็นจังรับรู้ความรู้สึกข้างใน ความรู้สึกที่เกิดขึ้นเพราะเค้า และไม่อยากแบ่งปันให้ใครอีก

                “ผมจะทำให้เท็นจังลืมคนอื่นไปให้หมด..” ผมเอามือข้างหนึ่งรั้งขอบกางเกงของตัวเองลงไปกองต่ำกว่าสะโพก เท็นจังกะพริบตาปริบๆแล้วรีบเบือนหน้าหลบ ถ้าไม่ใช่ฝัน ผมเองคงอายเหมือนกันถ้าจะถอดต่อหน้าเค้า แต่ตอนนี้ไม่ต้องคิดแล้วล่ะ ผมตัดสินใจถอดกางเกงตัวเองโยนลงข้างเตียงตามเสื้อไป เท็นจังกัดริมฝีปากเมื่อผมถอนมือออกแล้วเติมเต็มความรู้สึกทดแทนให้ด้วย 'บางอย่าง' ที่อึดอัดเต็มที่ คนสวยของผมกรีดครางสุดเสียงแม้จะเข้าไปได้ไม่ถึงครึ่งทาง ทุกอณูของความรู้สึกมันปั่นป่วนเหลือเกิน 

                “อืม..เท็นจัง...”

                “..แทยง...แน่นเกินไป...อึดอัด...” เค้าเชิดหน้าคราง น้ำตาไหล เอวบางแอ่นลอยไม่ติดเตียงแล้ว

                “มองหน้าผม..สบตาผมสิ..” ผมจ้องเค้าไม่วางตาพลางค่อยๆกดบั้นเอวเข้าหาช้าๆ เพราะกลัวว่าจะทำให้คนที่ผมอยากทะนุถนอมต้องเจ็บปวดหากเผลอหนักมือเกินไป

                “...แทยง..ช่วยที...” ปากสวยๆเผยอขึ้นเหมือนอ้อนวอนให้ผมจูบ และผมก็ขัดใจเค้าไม่ได้ ทั้งที่ตัวเองก็แทบไม่ไหวแล้วเช่นกัน ความนุ่มแน่นที่บีบรัดไม่หยุด นอกจากจะทำให้ผมพาตัวเองเข้าไปได้ยากเย็นแล้ว มันยังทำให้ผมแทบคลั่ง กลัวจะยั้งแรงตัวเองไม่อยู่

                “อย่าคิดถึงคนอื่นนะ..” ผมกระซิบอ้อนวอน พลางทิ้งตัวนิ่งกดแช่เอาไว้จนลึกสุด ไม่กล้าขอมากขนาดจะขอให้ชอบหรือให้รัก ถ้าวันหนึ่งมันจะเกิดขึ้นจริงๆผมคงกลายเป็นผู้ชายที่โชคดีสุดๆ แต่เอาเป็นว่าลึกๆแล้ว..ผมมั่นใจก็แล้วกัน ถ้าไม่มีมือที่สาม สี่ ห้า หรือไม่มีถ่านไฟเก่าหน้าไหนโผล่มา ความสัมพันธ์ของเราสองคนจะไม่สั่นคลอน เพราะผมหล่อที่สุด แล้วก็จะดูแลเค้าอย่างดีที่สุด ไม่มีใครสู้ได้หรอก

                “อืม..อ..” ผมเริ่มขยับตัวช้าๆอีกครั้ง เมื่อร่างกายของเท็นจังเริ่มตอบรับ มือเล็กๆสองข้างกำผ้าปูที่นอนไว้แน่นเพราะต้านทานอารมณ์ไม่ไหว

                “แรงอีก..ได้มั้ย..”

                “อื้ม...” สัมผัสแนบแน่น แทรกเข้าออกเป็นจังหวะแน่นหนักซ้ำๆ รุนแรงขึ้นเรื่อยๆจนบั้นเอวบอบบางลอยคว้างแอ่นขึ้นแนบชิดตัวผมมากกว่าเดิม ความสุขซาบซ่านมันจุกขึ้นถึงอก ถ้าไม่ยอมเร่งจังหวะให้เท่าทันความร้อนแรงของอารมณ์ ผมรู้สึกว่า ไม่ผมก็เค้าที่ต้องคลั่งตาย 

                “แทยง..แทยง..อ..อา..แทยง..” เสียงครางหวานเรียกชื่อผมไม่หยุด ทำให้ผมแทบลืมหายใจ ใช่ความฝันแน่เหรอ..ทำไมมันร้อนไปทั้งตัวแบบนี้ ทำไมสายตาของเท็นจังถึงเหมือนตัวจริง..ผมจะไม่ไหวอยู่แล้ว..

                “เท็นจัง..มีแค่ผมคนเดียวได้มั้ย...” ผมกระซิบอ่อนโยน สวนทางกับจังหวะกายที่ถาโถมเข้าใส่  

                “อ๊ะ..อ..อือ...อ...” เสียงครางตอบฟังไม่ได้ศัพท์ แต่ผมไม่หยุดเร่งจังหวะ ไม่ใช่อยากแกล้งให้เค้าทรมาน แต่ร่างกายหอมหวานของเท็นจังก็กำลังทรมานผมเช่นกัน ทุกอย่าง..มันหยุดไม่ได้ ผมช้อนใต้ข้อพับขาแล้วโถมตัวลงแนบชิดจนเข่าเท็นจังติดกับอกผม เห็นเรียวปากสวยสวยเผยอคราง ยิ่งอยู่ใกล้ ยิ่งอยากจูบ แต่ความร้อนแรงที่กำลังไต่ระดับขึ้นสูงก็ทำให้เราทั้งคู่หอบหายใจแข่งกัน

                “..ได้มั้ยครับ...” ผมถามย้ำด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน

                “อื้ม..จะมีแค่..แทยงคนเดียว..” เสียงกระซิบตอบขาดห้วงไปบ้าง แต่ผมได้ยินมันอย่างชัดเจน แม้เสียงครางของเท็นจังจะเริ่มกระชั้นถี่ไม่แพ้จังหวะบีบรัดที่ปลุกปั่นให้ผมยั้งแรงตัวเองไม่อยู่อีกต่อไปหลังจากที่เค้าเองต้านทานไม่ไหวจนปลดปล่อยเป็นรอบที่สองพร้อมเสียงครางหวาน

                “เท็นจัง..ของผม..” ผมครางเพ้อ ก้มมองเท็นจังที่นอนหายใจหอบเหนื่อย ส่วนคับแคบร้อนผ่าวบีบรัดระรัวเพราะร่างกายถูกกระตุ้นทั้งที่เพิ่งแตะเส้นชัย ส่วนผมเองก็แทบทนไม่ไหวแล้ว ความรู้สึกเหมือนกำลังล่องลอย และอีกไม่นานคงสำลักความสุข นี่คงเป็นจังหวะสุดท้ายที่ผมยังคุมสติของตัวเองได้ ผมกอดเค้าไว้แนบอก ก่อนจะปลดปล่อยความร้อนระอุอัดแน่นเข้าสู่เรือนกายที่นอนหอบสั่น และมันก็มากมายจนทะลักล้นออกมาข้างนอก  

กลับไปอ่านต่อ : [ ZEHN ]